Michael Freeman - Fotografia Studyjna

---

Studio przenośne

   Szczególna atrakcyjność naturalnego światła w ocienionej przestrzeni zachęciła wielu fotografów do sporządzania portretów poza studiem, nawet wówczas gdy starali się zachować możliwie dużą kontrolę nad zdjęciem, charakterystyczną dla fotografii studyjnej. Jeśli otoczenie ma stać się integralną i czynną częścią zdjęcia, wówczas sprawa jest prosta; jednak takie wkroczenie otaczającego świata nie zawsze odpowiada stylowi każdego fotografa. Rozwiązanie tego dylematu, jakie znalazł Irving Henn polegało na swego rodzaju adaptacji sposobu używanego przez fotografów wiktoriańskich, którzy mieli do dyspozycji wyłącznie światło dzienne - używał on w terenie czegoś, co w zasadzie było samym tłem. Konstrukcja tego urządzenia była w rzeczywistości nieco bardziej skomplikowana, składała się z podłogi i ścian i z masztów namiotowych.
   Sufit z materiału rozpraszającego oraz regulowane zasłony boczne tego przenośnego studia ułatwiały kontrolę nad oświetleniem i umożliwiały kompensowanie jego zmian wywołanych pogodą, porą dnia i umiejscowieniem studia. Możliwe było również korzystanie ze światła sztucznego, choć było to sprzeczne z pierwotnym celem.
   Materiał tła jest w dużej mierze sprawą osobistych upodobań. jeśli tylko można go składać i łatwo przenosić. Dobrze nadają się do tego celu płótno lub tkanina namiotowa, jeśli mają neutralny odcień i fakturę, a więc pasują do wielu obiektów tworząc z nimi pewną ciągłość. Składanie tych materiałów nie przysparza kłopotów, ponieważ powstające naturalne zagnie-cenia stwarzają swoją własną strukturę. Najwygodniejszym typem podpórek do tła są łączone maszty aluminiowe, a cala konstrukcja może być albo zaadaptowana z istniejącego namiotu, albo zbudowana z części dostarczonych przez producenta sprzętu kampingowego.

Powrót do listy książek