Książki fotograficzne
Michael Freeman - Fotografia Studyjna
Studio z oświetleniem naturalnym
Powierzchniowe źródło światła (czyli światło, w którym element świecący ma dużą powierzchnię) jest jednym z najbardziej atrakcyjnych i wydajnych typów oświetlenia i znaczna część fotografów poświęca wiele wysiłku i pieniędzy, aby je zbudować. Jednak największe ze wszystkich powierzchniowych źródeł światła - niebo - może być alternatywą o wiele tańszą, a nawet bardziej atrakcyjną. Zrozumiałe, że korzystanie z naturalnego oświetlenia niesie poważne ograniczenia, ale w pewnych rodzajach pracy może okazać się nawet lepsze od światła sztucznego. Niektórzy profesjonaliści specjalizujący się w fotografowaniu ludzi, na przykład Skowron, używają go z wyboru.
Tylko pomieszczenie z górnym światłem jest warte rozważenia jako miejsce na stałe studio z oświetleniem dziennym. Z wielu powodów nachylony świetlik, taki jaki jest spotykany na strychach, nadający określony kierunek światłu górnemu, jest wprost idealny. W niektórych szczególnych przypadkach, na przykład przy wykonywaniu zdjęć portretowych ukazujących całą postać, duże okna od sufitu do podłogi dają dobre, szerokie, oświetlenie boczne, ale ma to raczej ograniczone zastosowanie.
Dużą trudność w zastosowaniu światła dziennego jako oświetlenia studia sprawia kontrola nad nim. Z jednej strony - nie można zmieniać kierunku i pozycji źródła światła, z drugiej -jego natężenie i barwa ulegają zbyt wielkim wahaniom. Zarówno pora dnia, jak i pogoda określają natężenie i charakterystykę światła dziennego. Jeśli świetlik jest nachylony tak, że słońce wpada przezeń przez pewną część dnia, wówczas w jednej chwili mogą wystąpić wielkie zmiany - włączając w to pojawienie się nie chcianych cieni. Wiele pomieszczeń ze świetlikami wybudowanych z przeznaczeniem na studia artystyczne zostało skierowane ku północy, by właśnie uniknąć tych problemów; często charakterystyka padającego światła jest w takich warunkach bardziej spójna i stabilna. Nie dotyczy to tylko barwy światła. Wzorcem temperatury barwy jest Średnie Południowe Światło Słoneczne, którego temperatura wynosi 5500K. a każdym innym warunkom pogodowym może odpowiadać temperatura bardzo odbiegająca od tej wartości. Najgorzej jest gdy przez skierowany ku północy świetlik wpada światło jasnego niebieskiego nieba, którego barwa musi być korygowana za pomocą filtrów21. Istnieją dwa sposoby kontroli barwy światła. Pierwszy polega na użyciu zasłon i materiałów rozpraszających, które można zamontować przed lub pod oknem w różnych kombinacjach. W zależności od powierzchni okna zasłony z czarnego materiału mogą zmienić zarówno kierunek, jak i jasność światła, podczas gdy cienki biały materiał, przez który przechodzi bezpośrednie światło słoneczne, zmiękcza je.
Materiał zabarwiony lub o zróżnicowanej strukturze może spowodować zmianę barwy światła. Innym sposobem kontrolowania barwy światła jest jego filtrowanie; jest to zabieg konieczny przy wykonywaniu zdjęć barwnych (zwłaszcza przezroczy). Miernik temperatury barwy (kolorymetr) i pełen zestaw filtrów korygujących są niezbędnym wyposażeniem studia. Nie dotyczy to tylko studia, w którym wykonywane są wyłącznie fotografie czarno-białe. Możliwość uzyskania, za umiarkowaną cenę, nieskomplikowanego i ogólnego oświetlenia przesądza o przewadze światła dziennego nad sztucznym. Z tego powodu niektórzy fotografowie, wybierając naturalne oświetlenie studia, godzą się żyć ze wspomnianymi niedogodnościami. Jako że w rezultacie źródło światła znajduje się na suficie, naturalnie oświetlone studio nic musi być aż tak wysokie jak studia innych typów. Pomocne są duże, umieszczone na zawiasach ekrany odbijające światło, które modyfikuje i wypełnia cienie.
Powrót do listy książek
