Konik polny

Konik polny - potoczna nazwa różnych owadów z rzędu prostoskrzydłych. W wąskim ujęciu dotyczy owadów z rodzaju konik (Chorthippus). W ujęciu potocznym także innych przedstawicieli szarańczowatych (z wyjątkiem samej szarańczy), a także (co bywa przez niektórych uważane za błędne) pasikoników. Jest owadem roślinożernym, ciepłolubnym, lubiącym wygrzewać się na słońcu.

Co ciekawe konik polny wydaje oprócz dzwięków słyszalnych dla ucha ludzkiego, powstałych poprzez pocieranie o siebie nóg lub skrzydełek, ultradźwięki. Faktu tego dowiedli naukowcy z University of Toronto. Badacze obserwowali konika polnego zamieszkującego tereny tropikalnych lasów Kolumbii (Arachnoscelis). Zauważyli,że samiec owego konika polnego wabi samiczki dźwiękami o częstotliwości 130 kiloherców, które to słyszalne są dla np. nietoperzy i waleni (wśród ssaków). Według badań dźwięk ten powstaje, gdy odgięty podczas pocierania element skrzydełek nagle się uwalnia i drga jak trampolina po skoku.

Badania prowadzono także na szarańczy, przedstawicielu szarańczowatych, do których należy również konik polny. Naukowcy z University of Oxford, Universidad de Buenos Aires oraz Texas A&M wykazali, że wybór pokarmu szarańczowatych zdeterminowany jest zapachem pokarmu, który udało im sie zdobyć oraz który to spożywały w okresie głodu. Owady wybierają ten właśnie pokarm spośród innych, nawet w czasie dobrobytu, kiedy nie brakuje im pożywienia.

W polskiej kulturze konik polny bywa symbolem lekkomyślności i braku dbałości o przyszłość, np. w tłumaczeniach bajek Ezopa i La Fontaine'a. W greckim tekście u Ezopa występuje cykada, analogicznie u La Fontaine'a.